مناره
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
  • وحدت حوزه و دانشگاه نياز به مديريت علم دارد/ شعار دردي را دوا نمي‌كند  
  • 1392-09-30 10:9:13  
  • تعداد بازدید : 6   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • گزارش فارس از مناظره «بازخوانی ایده وحدت حوزه و دانشگاه»

    وحدت حوزه و دانشگاه نیاز به مدیریت علم دارد/ شعار دردی را دوا نمی‌کند

    رییس دانشگاه مذاهب اسلامی گفت: اینکه دائم شعار وحدت حوزه و دانشگاه سر دهیم و از سوی دیگری به تجمیع دو دانش بپردازیم، نمی‌تواند ایده وحدت را در ابعاد کلان تحقق بخشد و تنها آسیب‌ ایجاد می‌کند.

     به گزارش خبرنگار آیین و اندیشه خبرگزاری فارس، مناظره «بازخوانی ایده وحدت حوزه و دانشگاه» به مناسبت سالروز وحدت این دو نهاد با حضور حجت‌الاسلام احمد مبلغی رئیس دانشگاه مذاهب اسلامی و محمود حکمت‌نیا معاون آموزش و پژوهش پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار شد.

    *گام نخست وحدت، توجه به خاستگاه دو نهاد حوزه و دانشگاه است

    در بخشی از این مناظره محمود حکمت‌‌نیا درباره سهم حوزه و دانشگاه در ایجاد وحدت بین این دو نهاد توضیح داد: ما اگر خاستگاه این دو نهاد را مسأله قرار دهیم و سهم اینها را براساس روش حل مساله، مشخص می‌شود که نقص ما تاکنون کجا بوده است.

    وی در ادامه افزود: انتظار نداشته باشیم با دستور حل مسأله شود این یک عملیاتی است که زمینه‌های فراوان و روش‌های گوناگون نیاز دارد وقتی دو حوزه دانش را در نظر می‌گیریم، روش مطالعه آن‌ها و اینکه چه کسی می‌تواند اینها را مطالعه کند، باید مشخص شود؟ عده‌ای می‌گویند باید مطالعه در هر دو نهاد را ترکیب کرد و عده‌ای معتقدند که باید از هر دو طرف علم را به چالش کشید و به نتیجه مشترک رسید.

    حجت‌الاسلام مبلغی نیز با تأیید مباحث مطرح شده توضیح داد: خیلی‌ها برای تحقق این کار مؤسسه و دانشگاه‌هایی تأسیس کردند که هم دانشجویان حوزه بخوانند و هم حوزویان دانشگاه بروند، اما هنوز خیلی مسائل ما پاسخ داده نشده است ما گاهی به ورطه التقاط در عرصه این تولید‌ها می‌افتیم. تصور می‌کنم که بحث وحدت حوزه و دانشگاه یک ایده ناظر به فعالیت و تحول کلان در جامعه بوده که این ایده به جای اینکه به ابعاد کلان و پرتحول آن توجه کند، ما آن را در یک سری راهکارها که خود آن راهکارها هم مشخص نیست توجیه علمی داشته باشد، کشاندیم.

    *ضرورت تعریف علم‌پسند، از وحدت حوزه و دانشگاه

    وی در ادامه یادآور شد: به معنای دیگر در یک سطح عامی به این سمت رفتیم که دائم شعار وحدت حوزه و دانشگاه را بدهیم و در یک سمت و سوی خاموشی عده‌ای به تجمیع دو دانش در یک مؤسسه تدارک ببینند البته تجمیع را نمی‌توان گفت که خاصیت‌هایی نداشته اما نمی‌تواند ایده حوزه و دانشگاه را در ابعاد کلان تحقق ببخشد و مطمئناً آسیب‌هایی دارد لذا تا زمانی که تعریفی علم پسند از وحدت و سازوکار مدیریت این ایده در جامعه بین دو نهاد بزرگ نداشته باشیم، نسل‌های جدید آمادگی این وحدت را پیدا نمی‌کنند پس اول باید در تعریف وحدت و سپس مدیریت علم تلاش کنیم.

    حجت‌الاسلام مبلغی در پاسخ به این سؤال خود که آیا وحدت حوزه و دانشگاه یک امر درون‌زا یا قابل انجام از بیرون است، گفت: وحدت چون به دانش باز می‌گردد اگر اتفاق بیافتد باید به صورت یک امر درون زای خودجوش باشد ولی این بدان معنا نیست که تلاش‌های از بیرون را نفی مطلق کنیم، اصولاً خود علم را هم که درون‌زا است باید امکانات بیرونش‌ تحققش را فراهم و مدیریت کنیم اما محتوای علم را باید به خود واگذاشت تا به جایی که مناسب است، برود.

    در ادامه حکمت‌نیا با اشاره به اینکه ما هنوز روش استفاده از منابع دینی و اسلامی خودمان را هم به لحاظ معرفت‌شناسی و منابع و هم معرفت شناسی در مرحله عمل یاد نگرفته‌ایم، یادآور شد: بنابراین تا زمانی روش صحیح را یاد نگیریم به همان روش اشتباه گذشته عمل می‌کنیم برای مدیریت علمی در جامعه باید مسأله ساز باشیم وگرنه بقیه برای ما مسأله تولید می‌کنند.

    وی با تأکید بر اینکه برای وحدت حوزه و دانشگاه باید بین این دو نهاد هم افزایی شود، افزود: در این صورت نقش مردم و حاکمیت نیز در این مسیر مشخص می‌شود، درحوزه علم باید توجه کنیم که اگر جامعه ما دینی است باید این خواست مدیریت شود تا در فضای بسته ارتباطی قرار نگیریم.

    *نیاز به تعریف صحیح از مدیریت علم داریم

    سپس حجت‌الاسلام مبلغی نیز درباره سهم حوزه و دانشگاه در وحدت توضیح داد: نخست باید تلاش کنیم مدیریت علم را اشتباه تعریف نکنیم تا این مدیریت دخالت در علم تلقی شود بنابراین در یک جامعه نیازمند علم باید دوبار در حوزه تحقیق و پژوهش به جامعه بازگشت کنیم، دو خطر فقدان مدیریت و بدفهمی و عمل کردن در فضای مدیریتی اینجا احساس می‌شود بنابراین در فضای وحدت هم گاهی ممکن است این بدفهمی که مثلاً یکی بر خروجی دیگری دخالت می‌کند، ایجاد شود.

    حجت‌الاسلام مبلغی در ادامه این مناظره که در برنامه تلویزیونی زاویه برپا بود، افزود: باید انواعی از مشارکت علمی را در نظر بگیریم، در یک روند وحدت گرایانه گاهی وحدت به این معنا است که دو علم خروجی‌های لازم را دارند منتها یک جریانی این دو خروجی را در خود تجمیع می‌کند. در این راستا باید به نیازهای قانونی نیز توجه کنیم ما نباید به عنوان حوزه پیگیر این باشیم که صرفاً آنچه تولید می‌کنیم با همان ادبیات و محتوا در قانون گذاری بیاید. امام راحل هم به این تأکید داشتند که دراین راستا هم افزای کنیم حوزه باید بداند که فضا را بر تخصص تنگ نکند، یک نقطه‌ای ایجاد شود که بین این دو تجمیع صورت گیرد و وحدت یعنی همین عدم اصرار هر یک بر دیگری با آگاهی از مظاهر و جلوه‌های مختلف خود.

    وی درباره اینکه آیا مدل بدیلی از وحدت بین دو پایگاه علم و دین در دیگر کشورها سراغ دارد یا خیر، توضیح داد: اکنون مجمعی به نام فقه جده که وابسته به سازمان همکاری و تعاون کنفرانس اسلامی است وجود دارد که من در دوره‌های مختلف آن شرکت می‌کنم اینها در زمینه مسائل اجتماعی که دین باید پاسخگو باشد یک برنامه فشرده یک هفته‌ای جمع کردند با نگاه جامعه‌شناختی به موضوعات علمی، فقهی و حقوقی نگاه می‌کنند و سرانجام به نتیجه می‌رسند اما نکته آخر دو نیاز اصلی خودمان در زمینه وحدت نخست مشارکت در مدیریت علم و دوم مشارکت در مرحله به کارگیری خروجی‌های هر یک از دو سنخ حوزه و دانشگاه است.

     
     
  • فایلهای مرتبط
  • فایل
    عنوان
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :